Nie wychodzimy gdyż w żadne pajęczyny się nie uwikłaliśmy.

Dla domagających się raportu z życia małżeńskiego kreskówek:
Otrząsnęliśmy się już z szoku, który wynikał z tego że cały świat nas oszukał wmawiając że pierwsze miesiące po ślubie to cud miód i orzeszki. Tylko jedna jedyna osoba powiedziała prawdę (choć odrobinę przegięła) twierdząc że najgorsze jest pierwsze pięć lat, bo później to już z górki.
U nas było pod górkę przez pierwsze 3 miesiące i w końcu doczekaliśmy się tych miodowych dni. Być może wynikało to z tego że Johnny pomylił ślub z castingiem na gosposię domową, może z tego że Betty (nie wiedzieć czemu) założyła że po przeprowadzce na nowe miejsce wszystko "jakoś się ułoży" w ciągu tygodnia. Tak czy inaczej te problemy zostały zażegnane w dość sporej części.
Betty znalazła pracę, nowych znajomych, drugą pracę - za totalne friko ale przynajmniej dającą satysfakcję a Johnny odkrył w swojej żonie przez jakiś czas uśpioną pasję i energię. Oboje po powrocie do domu gotują obiad i mogą opowiadać co ciekawego się wydarzyło.

Czasami się głupio kłócą.
Jedno jest pewne: odzyskali równowagę. Czasami tą równowagą zachwieje gorszy dzień w pracy, a czasami dyskusja o potomkach ale stoją prosto. Mają swój własny domowy wszechświat w który nikt się mocno nie wtrąca, wtrącający się troszkę zostali spacyfikowani i odseparowani (o dziwo, nie o rodzicach tu mowa...).

Jeszcze jakichś informacji głodni?